Hoe de walnoot kan helpen

De bereiding van de walnoot vergemakkelijkt het ons om onze echte gevoelens en gedachtepatronen te erkennen. Als deze houding van aanvaarding innerlijk groeit, dan begint we wegen te vinden om dit ook in de wereld te manifesteren. De meest duidelijke en voor de hand liggende context om autonomie te bevestigen is het werk.

Voor de meeste mensen is werken een pijnlijk feit in het leven dat we moeten verdragen  om onze basis behoeften te vervullen. Weinig mensen vinden hierin een mogelijkheid om te groeien en te bloeien. We aanvaarden we al te dikwijls compromissen en we doen om het even wat, omdat we geld moeten verdienen om te ‘leven’.

Werken met de walnoot helpt ons te ontdekken hoe we deze energie van autonomie in ons werk kunnen brengen en het op praktische wijze kunnen uitdrukken. Het verruimt ons kortzichtig beeld van werk tot een ruimere zin van wat men doet in de wereld. Ze helpt de energie vrij te maken die nodig is onze keuzes en voorkeuren te bevestigen en om over te gaan van slachtoffer te zijn naar de akteur in ons leven, zo wordt het werk een plaats waar we onze keuzes kunnen uitleven en tot werkelijkheid maken.

Als we deze olie regelmatig gebruiken, brengt dit ons een nieuw perspectief op ons werk en het geeft dit ook een nieuwe plaats in ons leven. Zo kunnen natuurlijk ook diepere vragen naar boven komen, zoals waar men naar toe gaat en waarom, maar de walnoot geeft altijd de energie om met de noodzakelijke veranderingen om te gaan.


Betrokken worden

Door het gebruik van de walnoot ontwikkelen we een innerlijke houding waardoor we op een nieuwe manier omgaan met anderen. Er is een nieuwe stuwkracht om écht betrokken te zijn bij wat we doen, waardoor een dynamiek ontstaat die uitdrukking geeft aan een innerlijke realiteit. Werk is niet langer iets dat moet ondergaan worden maar wordt voltrokken met volle bewustzijn en aanvaarding.

De veranderingen zijn misschien niet wereldschokkend of en de beslissingen niet drastisch, maar wat men doet wordt meer coherent. Wat een struikelblok was wordt nu vanuit een andere hoek bekeken en kan zelfs iets waardevols worden. Geleidelijk aankrijgt ons werk een diepere betekenis en onze energie verandert hierdoor, van frustratie naar voldoening, van tegenzin tot plezier.


Andere vormen van hulp

We kunnen hier nog aan toevoegen, dat de walnoot mensen terug brengt tot de reële wereld, ze heeft al verschillende mensen met schizofrene neigingen uit het psychiatrisch hospitaal gehouden.

Ze helpt ook om dingen duidelijker te zien, als we besluiteloos blijven. Dit soort  moeilijkheid kan  reflecteerd worden in organische problemen, gekarakteriseerd door een onregelmatige funktie, zoals in onze ademhaling of of ons hartsysteem.

Uiteindelijk is de walnoot nuttig voor symptomen die verbonden zijn met onbevredigdheid, en voor alle somatisaties die we uitvinden om niet naar ons werk te moeten, iets dat we zouden kunnen noemen : het maandagmorgen syndroom.


Patrice Bouchardon

(artikel overgenomen en vertaald uit “International journal of Alternative and Complementary Medecine)


walnoot elixer


terug naar homepage



WALNOOT


AUTONOMIE , VERANTWOORDELIJKHEID

Observatie van de boom

Het meest opvallende kenmerk van de walnoot is dat hij niet in een bos groeit, maar op zichzelf, in een veld of naast een weg. Je kan een groepje walnootbomen zien die speciaal gepland werden, maar ze vormen nooit een bos.

De meeste bomen halen hun energie uit een groepsziel, die hun echte bron is en de matrix waarin ze zich ontwikkelen. De walnoot heeft een stap verder gezet dan deze collectieve energie en functioneert meer als een individu. Ze ontvangt van de groepsenergie, maar heeft tezelfdertijd een onafhankelijk bestaan. Men zou kunnen zeggen dat ze een stap voorwaarts gezet heeft naar zelfbewustzijn en autonomie, en dit toont zich in haar ritmes.


Energie, gesymboliseerd in een boom, kan zichzelf concentreren in een materiele vorm dankzij een reeks van simultane ritmes. Sommige hiervan zijn gemeenschappelijk voor alle leven op aarde, zoals het ritme van de seizoenen of van dag en nacht, maar er zijn er ook andere, meer subtiele. De walnoot volgt deze, maar heeft ook eigen ritmes, die een autonomie schenken, die weinig andere bomen bezitten. Daarom is het niet gemakkelijk om onder een walnoot te slapen, allereerst omwille van de ongewone volgorde van haar ritmes, maar ook omdat sommige van hen een sterke stimulerende energie uitzenden.

De noot gelijkt op het menselijk brein, het orgaan dat aan het menselijk wezen de capaciteit schenkt zich te onderscheiden van de groep en autonoom te zijn, en het zijn deze kwaliteiten van onafhankelijkheid en autonomie die getoond worden in de walnoot. Ze moedigt ons aan onze eigen ritmes te volgen om ons gevoel van autonomie en verantwoordelijkheid te ontwikkelen.


Wat is ‘autonomie’?

Autonomie wordt dikwijls gedefinieerd in relatie tot de buitenwereld, hiermee wordt bedoeld, verantwoordelijk te zijn voor zichzelf en niet van anderen afhankelijk te zijn, dit is dikwijls om te zijn zoals iedereen of om te vermijden iets te moeten vragen.

De inspanning om dit soort autonomie te creëren wordt meestal onbewust gemotiveerd door pijnen uit het verleden.

Echte autonomie echter, komt van binnenuit en maakt iemand vrij. Ze ontstaat als we ons  losmaken van verwarrende banden.

Hoe komen we hiertoe ?

Autonomie wordt bereikt als we niet langer proberen te vermijden om onszelf onder ogen te zien, als we niet langer bang zijn om onze eigen realiteit onder ogen te zien, om te zijn wie we zijn. Dan kunnen we de listen laten varen die we gebruiken om een mooi gezicht te tonen, of om pijnen te vermijden. Door deze confrontatie te aanvaarden en onszelf te zien zoals we werkelijk zijn, creëren we innerlijke vrijheid. Het is door de vragen die we vermeden hebben, onder ogen te zien, en het niet perfekte in onszelf te aanvaarden dat we ons reële zelf kunnen vinden. Deze vrijheid laat ons een glimp opvangen van een andere realiteit in onszelf, ons hogere zelf. Autonomie creëert de ruimte om dit hoger zelf zichzelf te laten uitdrukken.

De eerste stap naar deze fase is een helderder beeld van de realiteit te krijgen. We gaan zo dikwijls over tot het oordelen van onszelf, van anderen, van wat zou moeten gebeuren, hoe dingen zouden moeten zijn.

De concepten waarop deze opinies gebaseerd zijn, zitten zo diep in ons verankerd, dat ze ons gevangen zetten, en wij ze dikwijls niet kunnen loslaten. Ze hebben weinig verbinding met de realiteit en creëren een projektie die we voor realiteit aanzien, waardoor we niet meer zien wat er écht gaande is. We gebruiken al onze aandacht om deze projectie reëel te maken, en te beleven wat we zouden willen dat er is.

We blijven proberen de realiteit te verzoenen met datgene dat we ervan verwachten, en zo creëren we, laag op laag, een wereld van illusie. We zijn dan teleurgesteld dat de gebeurtenissen niet aan onze verwachtingen voldoen, en het kwetst dat anderen ons niet zien zoals we dit hopen. Veel van onze pijn komt van het feit dat het dagdagelijks leven in tegenstrijd is met onze illusies en onze dromen vernietigt.

Autonoom zijn begint met bewust te worden van dit systeem, aanvaarden dat het zo is, maar er niet langer door gevangen zijn. Autonomie is gefundeerd op de objectiviteit waarmee onze manier van funkitioneren bekijken. Het komt als we stoppen met tijd te verspillen aan spijt omdat de wereld niet is zoals we zouden willen dat hij is, en het kan onszelf bevrijden van visies, ideologieën, en valse beelden over onszelf en onze idealen.


Onze emotionele patronen

Het is hetzelfde verhaal in ons emotionele leven, waar we ons dikwijls proberen te ontdoen van de gevoelens die onze relaties met anderen in de war brengt. Autonomie betekent niet dat we ze willen onderdrukken, maar dat ze laten verschijnen, ze onder ogen zien en op elk moment kunnen zeggen : ‘op dit moment is dit zoals ik ben’.

Dit is de deur tot echte vrijheid en tot de bevrijding van het zelf.